“A strategy without a vision remains an illusion.” – Lee Bolman

Normaal gesproken begin ik mijn blogs altijd met een luchtige inleiding, maar vandaag wil ik iets met je bespreken wat me hoog zit en daarom val ik maar direct met de deur in huis

Er is namelijk iets waar ik al lange tijd over nadenk aangaande het ondernemerschap en de kans is groot dat jij ook tegen deze uitdaging aanloopt.

Wat me aan het denken zette is het feit dat er in Nederland relatief veel ondernemers zijn, maar dat er maar een klein deel is wat er ook goed van rond kan komen. En een nog kleiner deel die er niet alleen goed van rond kunnen komen, maar ook écht blij worden van hun bedrijf.

Ik heb mezelf daarom vaak de vraag gesteld: Hoe kan dit? Waarom zijn er maar zo weinig mensen in staat om een goede omzet te draaien met hun bedrijf? En dan bedoel ik echt niet een miljoenenomzet, maar gewoon een omzet waarbij er voldoende overblijft voor jou om lekker van te leven.

Mijn conclusie is dat veel mensen nooit strategisch hebben leren denken. En met strategisch denken bedoel ik lange termijn denken. Op zo’n manier denken dat wat je vandaag doet bijdraagt aan wat je over bijvoorbeeld 3 maanden of een jaar wilt realiseren.

En dat is moeilijk. Het betekent namelijk dat je soms eerst één stap terug moet zetten om vervolgens drie vooruit te kunnen zetten. Soms moet je bijvoorbeeld eerst iets gratis doen om ervoor te zorgen dat je aan het einde van de rit in staat bent om omzet binnen te halen. Zoals ik bijvoorbeeld deed met mijn gratis Salesfunnel Challenge en daarna mijn Salesfunnel Summer School.

Daarnaast heeft strategisch denken ook te maken met goed kunnen plannen. De juiste timing vinden voor bepaalde dingen en alles doen op een manier dat het perfect in elkaar overloopt. Dus niet een webinar geven en een maand van tevoren al gaan adverteren, maar twee weken van tevoren want dat is de urgentie pas hoog bij de doelgroep.

Ondernemen zonder einddoel maakt je een stuurloos schip

Waar het vaak al misgaat is dat veel ondernemers dingen doen zonder concreet einddoel waardoor ze een stuurloos schip worden. Ze doen dingen alleen maar op gevoel. En begrijp me niet verkeerd, ik ben groot fan van dingen doen op gevoel, maar niet alléén op gevoel.

Een veelvoorkomend voorbeeld; dan bedenken ze spontaan dat ze een workshop willen geven want dat is leuk, maar doen vervolgens tijdens de workshop geen up-sell naar een groter en kostbaarder product. Dan hebben ze een leuke workshop gegeven, maar houden ze er zelf geen Euro winst aan over.

Of ze verkopen als coach bijvoorbeeld alleen maar losse sessies en geen trajecten. Als je daar iets strategischer over nadenkt ben je niet alleen in staat om voor jezelf een hoger en consistenter inkomen te creëren, maar je helpt je klant ook vele malen beter. Niet alleen omdat veel klanten juist structurele begeleiding nodig hebben in plaats van één sessie, maar ook omdat jij dan vanuit meer rust ze kunt helpen want je hoeft je niet zo’n zorgen te maken over je inkomen.

Wat ondernemers nog te vaak doen is denken van A naar B naar C naar D. Ze denken: “Oh leuk, ik ga een workshop geven of een challenge organiseren.” En pas daarna denken ze na over wat voor up-sell ze dan bijvoorbeeld kunnen doen. Als ze daar überhaupt al over nadenken.

Ik geloof dat het andersom moet zijn. Van D naar C naar B naar A. Ik zeg daarom ook altijd tegen mijn klanten: Begin with the end in mind. Ik bedenk bijvoorbeeld eerst dat ik een Summer School wil geven voor €997 per persoon. Daarna denk ik terug. Wat moet ik daaraan voorafgaand doen als ik minimaal 10 mensen in de Summer School wil hebben? Is het slim om dan een workshop te geven? Een challenge? Of iets anders?

Stel jezelf dus de vraag: Wat wil je uiteindelijk bereiken? Niet alleen qua omzet, maar ook qua gevoel. En denk vanaf daar terug.

De reden dat maar weinig mensen in staat zijn om strategisch na te denken

Het is vrij logisch dat veel mensen weinig tot geen strategisch denkvermogen hebben. In Nederland zijn we namelijk opgegroeid in een ontzettend veilig systeem. Alles is goed geregeld en alles is tot in de puntjes uitgedacht.

Supermarkten met voldoende eten en drinken op elke hoek van de straat, de overheid die in veel gevallen bijspringt als je geen inkomsten meer hebt, betaalbaar onderwijs, enz.

Alles is zo voor ons uitgedacht en zo gemakkelijk gemaakt dat we heel erg in het nu kunnen leven en ons weinig zorgen hoeven te maken over de toekomst.

Dit is ook precies de reden waarom veel mensen kiezen voor het ondernemerschap. Ze worden gek van alle kaders en processen en verlangen naar vrijheid. Ze snakken naar ruimte om zelf te bepalen wanneer ze wat willen doen en willen meer vrijheid om zelf te kunnen nadenken.

Wat veel van hen alleen niet beseffen is dat vrijheid in eerste instantie betekent dat je er alleen voor staat. Niemand die je beschermt, niemand die je aanstuurt en niemand die met je meedenkt want een manager heb je niet meer.

Het woord vrijheid heeft een positieve lading – we denken stiekem allemaal aan cocktails drinken op het strand – maar om vrijheid te realiseren moet je eerst door een fase van onzekerheid.

En om zo snel mogelijk door die onzekere fase te komen is het belangrijk om strategisch na te leren denken. Er zijn heel veel dingen waar ik niet goed in ben, maar ik durf wel te stellen dat strategisch denken één van mijn grootste krachten is.

Ik doe eigenlijk alles vanuit gevoel en intuïtie, maar vervolgens gaat het wel door een soort van strategische molen in mijn hoofd om hetgeen wat ik op basis van gevoel heb bedacht zo goed mogelijk te realiseren in de praktijk.

Hoe ik heb geleerd om strategisch na te denken

Het goede nieuws is dat je kunt leren om strategisch na te denken. Ik heb het namelijk ook geleerd. Niet in de schoolbanken, maar onbewust van m’n ouders.

Ik ben namelijk opgegroeid in een heel traditioneel gezin. M’n vader was meubelmaker en m’n moeder zorgde voor mij en m’n zusjes. Wat ik me nog goed kan herinneren is dat het bij ons thuis vaak in negatieve zin over geld ging. We konden het altijd net redden en daarvoor werkte m’n vader niet alleen 40 uur per week als meubelmaker, hij kluste ook regelmatig bij in de avonden en weekenden.

Ik wist niet beter dus vond dat heel normaal totdat m’n ouders rond mijn 11de op een gegeven moment zeiden: “We zijn over een tijdje 12,5 jaar getrouwd en dan gaan we met z’n allen naar Disneyland Parijs.”

M’n zusjes en ik waren door het dolle heen. Compleet hysterisch.

We zijn 6 maanden lang hysterisch gebleven totdat we een week van tevoren hoorden van m’n ouders: “Het gaat niet lukken om naar Disneyland Parijs te gaan, dus we gaan naar Duinrell.”

Ik heb m’n zusjes denk ik nooit weer zo hard zien huilen als die dag. M’n ouders wilden ons een speciale ervaring geven, maar het was ze niet gelukt om het financieel technisch te regelen.

Op die dag is er bij mij onbewust een knop omgegaan. Dat was het moment dat ik besefte dat m’n ouders ergens moeite mee hadden. M’n vader werkte zó ongelofelijk hard voor z’n geld en toch lukte het hem niet om voldoende geld bijeen te krijgen voor Disneyland Parijs. Ondertussen gingen klasgenootjes wel naar Disneyland Parijs dus dat zette me aan het denken. Het kan, maar blijkbaar moet het op een andere manier.

Van een krantenwijk naar een coaching bedrijf met €20.000 omzet per maand

Door het Disneyland Parijs verhaal is mijn interesse in het bedrijfsleven gewekt. Ik was iemand die zich altijd vol ergens in stortte en op dat moment had ik besloten dat ik wilde begrijpen hoe bedrijven werken en hoe je waarde kon leveren terwijl je daar goed voor betaald kreeg en jezelf niet over de kop hoefde te werken zoals m’n vader deed.

Ook wist ik onbewust op dat moment dat ik wel moest want ik was iemand met grote dromen en ambitie en als ik die wilde realiseren had ik geld nodig. M’n ouders hadden namelijk niet voldoende. En uiteindelijk ben ik ze daar zo dankbaar voor. Dat heeft mij namelijk m’n drive en passie gegeven. Ik zat namelijk niet op een fluwelen kussen. Ik moet daarom ook nog altijd denken aan wat Tony Robbins vaak zegt: “Success is not determined by how many resources you have, but by how resourceful you are.”

De week na de Disneyland Parijs teleurstelling had ik op mijn 12de met een vriendin een krantenwijk. Op mijn 14de ging ik in een Chinees restaurant werken. Op mijn 16de nam ik nog een baan erbij in een lokale supermarkt. Op mijn 18de ging ik studeren wat ik grotendeels zelf moest bekostigen en toen moest ik ook echt slimmer gaan denken.

Ik ging namelijk naar Groningen en kon in het weekend nog wel bij die supermarkt werken, maar niet meer bij dat Chinese restaurant. En als student wilde ik ook graag 4 avonden per week op stap dus het moest allemaal samen kunnen

Mijn hele studie was overigens ook een strategisch besluit. Ik had VWO gedaan, maar studeerde af in de crisistijd. Ik besloot daarom om eerst HBO te doen zodat ik praktijkervaring zou opdoen en daarna nog een masteropleiding te volgen. Dat leek me slimmer, dus zo gezegd, zo gedaan.

Maar terug naar het verhaal; ik ging in die tijd in Groningen niet zomaar op zoek naar een baan. Ik ging netwerken om een baan te vinden waarmee ik in weinig tijd veel geld kon verdienen (als student dan). Ik vroeg om me heen naar de beste baantjes en zo kwam ik uiteindelijk bij iemand terecht die een baan voor me regelde bij Stichting BVD; een instelling die schoolboeken regelde waarmee ik €200 per maand verdiende en maar 1 of 2 uurtjes hoefde te werken.

Dit was al een hele sprong vooruit. Uiteindelijk gaf ik ook mijn baan bij de supermarkt op in ging bij de Etos in Groningen werken. Ik begreep inmiddels ook wel hoe supermarkten werkten en was al van caissière naar assistent manager gegroeid, dus het was weer tijd om een ander bedrijf te leren begrijpen.

Zo bleef ik doorgaan en heb ik uiteindelijk nog talloze baantjes bij verschillende bedrijven gehad. Ik werkte nooit alleen met het idee om geld te verdienen, maar ook echt om te leren begrijpen hoe bedrijven werken. Waarom loopt het ene bedrijf zo goed en het andere niet? Wat doen zij anders? Dat zorgde ervoor dat ik elke dag met ontzettend veel plezier naar m’n werk ging. Ongeacht de baan die ik had.

Ik werkte namelijk vanuit een groter gedachtegoed. En ook dat is strategisch denken. Een stip op de horizon voor jezelf creëren zodat je vanuit het diepst van je ziel een motivatie voelt om je best te doen en plezier te hebben in het werk wat je doet.

Dat is ook de reden dat ik nu in staat ben geweest om binnen 10 maanden een omzet van €20.000 per maand te realiseren. Ik doe dat niet vanuit de gedachte dat ik dat geld aan mezelf wil besteden. Dat zou me niet voldoende motiveren. Ik ben namelijk totaal niet materialistisch en leid ook geen decadent leven. Ik doe het omdat ik de droom heb om ooit een School voor Geluk te openen en daar heb ik investeringsgeld voor nodig. En díe stip op de horizon zorgt voor de motivatie om goed geld te verdienen.

Ik werd uiteindelijk in ieder geval steeds beter in slim geld verdienen. Ook werd ik steeds beter in netwerken en zorgde ik er in 2012 zelfs voor dat ik een master kon doen in Zweden zonder te hoeven werken in dat jaar. Ik had namelijk een manier gevonden om een beurs van €7000 te krijgen.

Weet je wat het is *|FNAME|*? Tijden zijn veranderd. We leven in 2019 en we hoeven niet meer keihard te werken voor ons geld. Dat is alleen nog wel vaak de (onbewuste) overtuiging die we hebben. We kunnen net zoveel – en vaak zelf nog meer – waarde leveren als we strategisch nadenken en slim werken.

Zo was ik bijvoorbeeld vorig jaar nog actief als consultant in de blockchain industrie. Ik hielp bedrijven om geld van investeerders op te halen. Verschillende van mijn collega’s lieten zich per uur betalen. Ik had geregeld dat ik zowel per uur betaald kreeg als dat ik een percentage kreeg van het investeerdersgeld wat we ophaalden. Zo verdiende ik meer dan mijn con-collega’s en was ik nog gemotiveerder om mijn klanten goed te helpen (want we deelden de ‘winst’) en zo waren mijn klanten op hun beurt weer tevreden met mij.

Dit vertel ik je allemaal niet op om te scheppen, maar om je te laten zien dat het anders kan. Strategischer en daarmee slimmer. En daarmee doe je echt niet af aan de waarde die je levert. Ik geloof juist dat je daardoor in staat bent om méér waarde te leveren.

Zo, dit is wel een hele lange mail geworden  Maar zoals je merkt; dit is mijn grote passie. En die passie komt, zoals bij veel ondernemers, voort vanuit een pijn. Ik weet hoe het is om je altijd zorgen te maken over geld en om keihard te werken om maar net rond te kunnen komen.

Ik geloof alleen oprecht dat dat niet meer hoeft in het tijdperk waarin we nu leven. Het kan anders. Het mag anders. Slimmer en waardevoller. En om daar te komen help ik je graag om steeds een beetje strategischer te leren denken.